دنیای معدن-آیدین زینالزاده/ فعال معدنی آنچه امروز شاهد هستیم، پس از فولادی شدن معدنیها، معدنی شدن فولادیهاست. در گذشتهای نهچندان دور، بهرغم هشدارهای کارشناسان و صاحبنظران، مداخله حاکمیت معدنی کشور به فولادساز شدن معادن بزرگ و متوسط سنگآهن منجر شد؛ معادنی که باید تامینکننده خوراک مصرفی فولادسازان باشند. طبیعتا فولادسازان نیز برای تامین مواد اولیه موردنیاز، خواه ناخواه مجبورند خودشان آستین بالا بزنند تا مواد اولیه را تامین کنند. به همین دلیل بخش معدنی را در ساختار خود گنجاندهاند.مقامات وزارت صنعت، معدن و تجارت معتقدند مشکل فولادسازان، انرژی است؛ اما افرادی که دستی بر آتش دارند میدانند که بحث انرژی تنها یکی از مشکلات است. در هر صورت موضوعات انرژی و مواد اولیه مصداق قیر و قیف آن حکایت معروف شدهاند. از طرفی در کشور با معادنی مواجه هستیم که ظرفیت خود را نمیشناسند؛ یعنی اکتشاف دقیق و اصولی انجام ندادهاند تا ذخیره قطعی واقعی را معرفی کنند. بنابراین شاهد هستیم که پتانسیلهای معدنی قابلتوجهی در سایه پروانههای بهرهبرداری با ذخایر اندک، بهرهبرداران ناتوان و در نتیجه ظرفیت استخراجی پایین قرار دارند. از معضلاتی که موجب این اتفاق میشود، میتوان به هزینهبر بودن عملیات اکتشاف بهخصوص در مرحله تفصیلی و عمدتا حفاری، ضعف دانش فعالان حقیقی و حقوقی اکتشاف و عقبماندگیهای سختافزاری اشاره کرد. قطعا ضعف مدیریت نیز در کنار موارد نامبرده شده بهعنوان کاتالیزور قوی به این امر دامن زده است و میزند. اما با این شرایط چاره چیست؟ مجوزهای اکتشافی و معدنی در دست دارندگانی هستند که توان فنی و مالی محدودی دارند. از طرفی سرمایه در اختیار مجموعههای بزرگ است. دورنمای این تصویر، تداعیگر
برچسب:
نویسنده: حمید فلاح
تاريخ: يکشنبه
1 مرداد
1402 ساعت: 16:54